1 Kasım Pazartesi günü Konak Sümerbank’ın önünde ellerinden alınan öğrenci kartları için bir basın açıklaması düzenleyen ve daha sonrasında otobüs işgal edip haklarını arayan dershane öğrencileriyle eylem üzerine kısa bir röportaj yaptık.
Mücadele Birliği: Dershane öğrencileri olarak ulaşım sorunu için yaptığınız eylemi neden yaptığınızı aktarabilir misiniz?
1. Kişi: Biz dershane öğrencisiyiz. Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı olmadığımız için bizim öğrenci hakkımızı elimizden alıyorlar. Bu toplumda bizim hiçbir statümüzün olmadığını belirliyorlar aynı zamanda. Sonuçta bizler öğrenciliği bırakmış olsak, tekrardan üniversiteye girmek için sınava çalışmazdık, bugün bir işe girip çalışırdık. Öncelikle bununla ilgili başladı eylemimiz, ama bizim tek derdimiz ulaşım değil aslında. Eğitimin eksikliğinden dolayı dershanedeyiz, dershanede olduğumuz için öğrenci değiliz. Bunların hepsi aslında bir zincirleme. Biz ayrıca dershane ücretini ödemekte yeterice zorlanırken, bir de bizim ulaşım hakkımızı engelliyorlar. Bir de ulaşımdan ağırlık ekliyorlar üzerimize. Zaten emekçi ailelerin çocuklarıyız, hani çok zengin varlıklı insanlar olsak sokaklara çıkıp bu kadar şeyi göze alarak hareket etmeyiz rahat oluruz. Ulaşım adına atılmış bir adımdı ama, devamında da bizim sağlığımız olsun insanca yaşayabilme koşulları olsun yani kapitalizmin bize getirdiği bütün eksileri ele alarak ilerlemeyi düşünüyoruz.
2.Kişi: Öğrenci Kentkartların elimizden alınacağını öğrendiğimizde şaşırdık haliyle. Çünkü bize verilen kartlar 12 aylık olduğunu söylediler yani 1 yıl kullanabileceğimizi söylediler. Ama 3,5-4 ay önceden elimizden alındı Kentkartlar ve bizim öğrenci olmadığımız söyleniyor. Devlete bağlı eğitim kurumunda olmasak da dershane öğrencileriyiz. Dershaneye gitmek hiçbirimizin keyfi bir seçimi değil. Topluma çok keyifli olduğumuz için dershaneye gittiğimiz gösteriliyor. Biz çok keyifli olduğumuz için gitmiyoruz dershanelere, zaten işçi emekçi ailelerin çocukları olduğumuz için zorlanıyoruz dershane parası öderken. Ya da eğitim kurumları çok iyi olsaydı zaten dershaneye gitme ihtiyacı doğmazdı bundan. Bu duruma bağlı olarak ne yapabiliriz diye konuştuk ilk önce. Sonra imza toplamak vs. şeylerin işe yaramadığını gördüğümüz için eylem yapma kararı aldık kendi içimizde dershane öğrencileri olarak. 2-3 günde çalışması başlatıldı eylemin, afişleme olsun bildiri dağıtımı olsun. Yer ve zaman belirledik ve eylemimizi yaptık. Daha sonra ise otobüs işgaliyle devam etti eylemimiz. Çok fazla kalabalık değildik, çünkü çok fazla emek veremedik, çok kısıtlı bir zaman olduğu için. Ama biliyoruz daha çok emek verirsek daha çok katılım sağlanır.
Mücadele Birliği: Yaptığınız otobüs işgali ve basın açıklamasından sonra ilerdeki süreçte ulaşım sorununuz ile ilgili neler yapmayı planlıyorsunuz.
1.Kişi: İlk eylemimizde otobüs işgal ettik. İlk eylemimiz olmasına rağmen yeterince ses getirdiğimizi düşünüyoruz. Bundan sonra bizim bir otobüs değil birkaç yerden otobüs işgal ederek daha fazla şiddetlendirerek eylemlerimize devam edeceğiz. Olabildiğince fazla öğrenciye ulaşmaya çalışacağız. Bu üniversite olur, lise olur arada kalmış öğrenciler olur, üniversiteye hazırlanan öğrenciler olur, üniversite mezunu olup da sistemin dayattığı sınavlara girebilmek için dershaneye giden öğrenciler olur. Bu aslında bütün gençlik hareketi ve öğrenciler olarak daha fazla kitleye ulaşarak sonuç elde edene kadar sokaklarda eylemlerimizi her seferinde şiddetlendirerek istediğimizi alana kadar devam edeceğiz.
2.Kişi: İlk evrede acemiliklerimiz oldu çünkü eylem kökenli insanlar da değiliz aslında. Hakkımızın sokaklarda aranmasının gerektiğini biliyoruz, en azından bu bilince sahibiz. Kesinlikle bitmeyecek burada kalmayacak eylemimiz. Tam anlamıyla zafere ulaştığımız zaman sonuçlanacak bir eylem başlattık aslında biz. Daha çok insan katmaya çalışacağız eylemlerimize. Arkadaşımın da dediği gibi daha fazla otobüs işgal edip sesimizi daha fazla duyurmaya çalışacağız.
Mücadele Birliği/İzmir
