MSF'nin birinci gününde Arjantin'den gelen ve yaptıkları eylemlerle bütün dünyada tanınan, insanların yüreğinde ve bilincinde yer edinmiş, Plazo de Mayo annelerinden biriyle, Nora De Cortinas ile bir röportaj gerçekleştirdik;
Mücadele Birliği: Sizi burada görmekten ve sizinle tanışmaktan mutlu olduk. Bize biraz oğlunuzdan, nasıl ve ne zaman kaybedildiğinden bahseder misiniz?
Nora De Cortinas: Oğlumun adı Carlos Gustavo Cortinas. 1977'den beri kayıp. Kaybedildiğinde 24 yaşındaydı. Bu tarihten beri hiç kimse bir açıklama yapmadı. 1977'den 1983'e kadar (Arjantin'de Askeri Dikta dönemi) 30 bine yakın insan kayboldu. Buna ilişkin ne bir özür dileme ne de bir yargılama yapıldı.
Mücadele Birliği: Hikayesini biraz anlatır mısınız.
Nora De Cortinas: Oğlum, politik bir militandı. Peronistti. Kapitalizm ve diktatörlüğe karşı önemli mücadeleler verdi. Oğlum, önce Ulusal Hükümet Enstitüsü'nde çalışıyordu. Sonra özel bir kurumda çalışmaya başladı. Sabah. işe gitmek için evden ayrıldı ve bir daha geri dönmedi
Mücadele Birliği: Siz kaç yaşındasınız?
Nora De Cortinas: Şimdi 81 yaşındayım. Oğlum kaybedildiğinde 47 yaşındaydım. 34 senedir arıyorum oğlumu. 24. yılında bir arama çalışması yapıldı. Nehirde ya da toplu mezarlarda olabileceği söylendi; ama bir kimlik araştırmasına girmediler. Çok kayıp olduğunu kimin kim olduğunu tespit etmenin mümkün olmadığını söylediler. Bunun üzerine kampanyalar yaptık. Katolik olduğum için kiliseye de başvurdum; polise, askeriyeye, siyasetçilere, hepsine başvurdum. Kilise diktatörlüğü tanıyor. Onların toplama kamplarında olduğunu bildikleri halde kıllarını bile kıpırdatmadılar. Kilise de iki türlü: Fakirlerin ve zenginlerin kilisesi. Destek veren kiliseler daha çok yoksullara ait olanlar.
Mücadele Birliği: Hiç umutsuzluğa düştüğünüz oldu mu? Umudunuzu ne ayakta tuttu?
Nora De Cortinas: Asıl umudu veren gerçeği bulma isteği... Bu, 30 bin insan nerede? Gerçeği bulma, hesap sorma, adalet bulma isteği...
Mücadele Birliği: Plazo de Mayo Anneleri tüm dünyaya örnek oldular. En çok da Kürt ve Türk analarına... Cumartesi Annelerini tanıyorlar değil mi?
Nora De Cortinas: Daha önceki yıllardan tanışıyoruz. Bizim acılarımız, kayıplarımız birbirine o kadar çok benziyor ki! Bizi birbirimize yakınlaştıran bu acılarımız. Ben burada olmasam da onların acılarını içimde taşıyorum. Biz de her Perşembe eylem yapıyoruz.
Mücadele Birliği: Son bir soru: Gerçeği aramaya devam edecek misiniz?
Nora De Cortinas: Bütün gerçekler, bütün doğrular ortaya çıkana kadar devam. Tüm çocuklar için devam edeceğim. Sadece Arjantin'dekiler için değil, bütün dünyadaki bu kırımlar bitene kadar. Tüm çocuklar için, tüm analar için...
Kısmi adalet istemiyorum. Herkese adalet istiyorum!
Oğullarımın hayalini gerçekleştirene kadar mücadele edeceğim, yoksulluk, adaletsizlik, ayrımcılık son bulana kadar..
Yaşam hakkı,sağlık hakkı,toprak hakkı(kendi kaderini tayin hakkı) elde edilene kadar...
Çocuklar sokaklarda el açıp dilenmeyene kadar...
Mücadele Birliği: Teşekkür ederiz. Sizi çok seviyoruz. Muços Grassias
Nora De Cortinas: Ben de sizleri çok seviyorum. Oh! Muços Grassias.
