TÜBİTAK'ta çalışan ve Tez-Koop-İş Sendikası'na bağlı Aynur Çamalan, 78 gün süren TEKEL eylemine sürekli destek veren biriydi. Bu desteğini 4 Şubat günü TEKEL işçilerini desteklemek için yapılmış olan genel eyleme katılarak da gösterdi. Ancak 5 Mart 2010 cuma günü, "4 Şubat Günü işe mazeretsiz gelmediği için iş akdi feshedilmiş"di. Bunun üstüne Aynur Çamalan, 8 Mart Pazartesi günü TÜBİTAK önünde oturma eylemine başladı.
Çamalan bu süreci şöyle anlatıyor "Perşembe 16:30'da insan kaynakları çağırıp elime sarı bir zarf tutuşturdu, disiplin soruşturması zannettim. İçerisine baktığımda ilişik kesme belgesi olduğunu görünce şok oldum. İçerisinde yazan da '4 Şubat Günü işe mazeretsiz gelmediği için iş akdi feshedilmiştir'. Zaten hemen kurumu terk ettim, durmak bile istemedim. Sendikayla görüştüm ve dava sürecini başlattım. Hukuki bakımdan kazanacağımı biliyorum. TEKEL'den sonra ilk işçinin TÜBİTAK'tan atılmış olması beni eyleme güdüledi. Sendikayla ertesi gün bir toplantı yaptık, hukuki süreci değerlendirdik. Onlarda eylem takvimi yapacak, ben de sabah 9 akşam 6 buradayım. Bugün sabah geldik, TÜBİTAK'ın protokol girişinde eylemimizi yapmaya başladık. Karşımıza güvenlik görevlileri çıktı öncelikle, ondan sonra polis geldi, eylem meşru değilmiş, kamunun direğine pankart asamazmışız, devlet kurumu önünde eylem yapamazmışız.. Oradan da personel girişinin karşısına geçtik. Eylemim devam edecek"
İlk bunları belirten Aynur Çamalan aynı zamanda bir basın açıklaması yaptı. Basın açıklamasında şunlara değindi:
"Değerli Sınıf Kardeşlerim, Basın Emekçileri
New Yorklu dokuma işçilerinin '8 saatlik iş günü', 'eşit işe eşit ücret2 talepleriyle başlattıkları direniş ve grev, eşitsizliğe ve sömürüye karşı emekçi kadının insanca bir yaşam için mücadelesinin bayrağı oldu. Emekçi kadınlar direndikçe özgürleşti, özgürleştikçe kazandı. Öncelikle kadın bir işçi olarak, tüm sınıf kardeşlerimin 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günümüzü kutluyor, bize bugünü canları pahasına armağan edenlerin anıları önünde saygıyla eğiliyorum..."
"...Türkiye çapında 6 konfederasyonun 4 Şubat genel eylem çağrısıyla üretimden gelen gücümü kullanarak alanlara çıktım. En başta yazılması gereken şudur: Bunlar benim bir işçi olarak benim ve işçilerin kazanılmış haklarıdır. Ben sadece kazanılmış bir hakkımı kullandım. Bu haklar tamamen meşrudur..."
"...İşten atılmam tamamen yasadışıdır. Kazanılmış haklarımızın yok edilmesine yöneliktir. Her ne kadar bu saldırıya maruz kalan biriysem de bu saldırı özlük haklarımıza, kazanılmış haklarımıza ve örgütlü duruşumuza yöneliktir. Sınıfı bölüp parçalamaya yöneliktir. TEKEL direnişinin inatçılığına, baş eğmezliğine, kararlılığına , birleştiriciliğine ve esinleyiciliğine yöneliktir.
Başaramayacaklardır. Haklarımı aramak için hukuk sürecimizi başlatmış durumdayım. Ancak tek başına bir anlam kazanacağını düşünmüyorum. Bugün bana karşı yapılan saldırı işçilere, emekçilere, emekçi kadınlara ve yoksul halkımıza yapılmıştır. Öyleyse mücadelesi de sokakta verilmelidir. Tüm işçi, emekçi kardeşlerimle birleşerek vereceğiz. TEKEL işçisinin mücadele ruhu, kadının direngenliği ile bu saldırıyı püskürteceğiz."
Eylemine kararlılıkla devam eden Çamalan, çalışmaya devam ettiğini söylüyor ve hafta içi mesai saatlerinde eylemini sürdüreceğini belirtiyor. Her gün, gün içinde "Emekçi Kadınlar Diz Çökmeyecek", "TÜBİTAK Bilime Zulüm Senin Neyine", "Köle Değil İşçiyiz, Birleşince Güçlüyüz", "Her Yer TEKEL Her Yer Direniş" sloganlarıyla TÜBİTAK çalışanlarını desteğe çağırıyor.
